Święty Ludwik Maria z Monte Forti - Podziwu godna tajemnica różańca - 25

17 giugno 2026

Brat Alfons Rodriguez z Towarzystwa Jezusowego odmawiał różaniec z takim zapałem, że często widział szkarłatną różę unoszącą się z jego ust przy każdym Ojcze Nasz i przy każdym Zdrowaś Maryjo – białą, równą w pięknie i zapachu, lecz różniącą się kolorem. Kroniki świętego Franciszka opowiadają, że pewien młody zakonnik miał godny pochwały zwyczaj odmawiania Koronki do Najświętszej Maryi Panny każdego dnia przed kolacją. Pewnego dnia, z nieznanego powodu, nie odprawił jej; gdy zadzwonił dzwonek na wieczerzę, poprosił przełożonego o pozwolenie na odmówienie jej przed podejściem do stołu. Udzielone mu pozwolenie pozwoliło mu wrócić do pokoju, ale gdy za długo tam przebywał, przełożony wysłał brata, aby go zawołał. Zakonnik zastał go w pokoju, promieniującego niebiańskim światłem, a Najświętszą Maryję Pannę z dwoma aniołami u boku. Podczas gdy odmawiał Zdrowaś Maryjo, z jego ust wyrosła piękna róża. Aniołowie wzięli róże jedna po drugiej i położyli je na głowie Najświętszej Maryi Panny, która wyraziła swoją radość. Dwóch innych zakonników, wysłanych, by zbadać przyczynę opóźnienia pozostałych, zobaczyło całą tę tajemnicę, a Najświętsza Maryja Panna zniknęła dopiero po odmówieniu koronki. Różaniec jest zatem dużym wieńcem, a korona – małym wieńcem z kwiatów lub małym wieńcem z niebiańskich róż, umieszczonym na głowach Jezusa i Maryi. Róża jest królową kwiatów, podobnie jak Różaniec jest różą i pierwszym z nabożeństw. 8 Róża

Święty Ludwik Maria z Monte Forti - Podziwu godna tajemnica różańca - 25

Zostaw komentarz.