Sint Louis Maria van Monte Forti - Het bewonderenswaardige geheim van de rozenkrans - 55

Wie u liefheeft, o goddelijke Maria, zegt de zalige Alan de la Rupe, laat hem horen en proeven: De hemel verheugt zich, de aarde verwondert zich, wanneer ik zeg: Wees gegroet Maria, ik verafschuw de wereld, ik heb de liefde van God in mijn hart; wanneer ik zeg: Wees gegroet Maria, verdwijnen mijn angsten, worden mijn hartstochten getemperd; wanneer ik zeg: Wees gegroet Maria, ik geloof in devotie, vind ik berouw; wanneer ik zeg: Wees gegroet Maria, wordt mijn hoop versterkt, neemt mijn troost toe; wanneer ik zeg: Wees gegroet Maria, verheugt mijn geest zich, verdwijnt mijn verdriet, wanneer ik zeg: Wees gegroet Maria, want de zoetheid van deze zachte groet is zo groot dat geen woord het voldoende kan beschrijven, en nadat er wonderlijke dingen over zijn gezegd, blijft het zo verborgen en zo diepgaand dat het niet gevonden kan worden. Het is kort in woorden, maar groot in mysteries; het is zoeter dan 'Honing is kostbaarder dan goud'; men zou het vaak in zijn hart moeten dragen om erover te mediteren en het te lezen. iemands lippen en herhaal het devoot. Luister naar uw naam, o Maria, de hemel verheugt zich, de hele aarde is verbaasd als ik het Weesgegroet zeg. Satan vlucht, de hel beeft, als ik het Weesgegroet zeg, wordt de wereld verdorven, het hart smelt van liefde, als ik het Weesgegroet zeg, verdwijnt de vrees, het vlees verdort, als ik het Weesgegroet zeg, neemt de devotie toe, het vlees verdort, als ik het Weesgegroet zeg, neemt de devotie toe. Als ik het Weesgegroet zeg, wordt de geest verfrist, en de zieke wordt getroost in goedheid, als ik het Weesgegroet zeg. Het is klein in woorden, diep in mysteries, kort in woorden, hoog in deugd, zoeter dan honing, kostbaarder dan goud, het moet voortdurend met de mond van het hart worden overpeinsd en het vaakst worden gereciteerd en devoot herhaald met zuivere lippen. Dezelfde zalige Alan vertelt in hoofdstuk 69 van zijn Psalter dat een zekere non, die zeer toegewijd was aan de Rozenkrans, na de dood aan een van haar zusters verscheen en tegen haar zei: Als ik naar mijn lichaam kon terugkeren om slechts één Weesgegroet te bidden, zij het zonder grote vurigheid, zodat ik de verdienste van dit gebed zou hebben, zou ik graag de pijnen die ik voor mijn dood heb geleden, opnieuw verdragen. Het is belangrijk op te merken dat ze jarenlang hevige pijnen in haar bed heeft geleden.