Sanctus Ludovicus Maria de Monte Forti - Secretum Rosarii Admirabile - 39

Beatum vocare possumus eum qui, Orationem Dominicam recitans, singula verba diligenter ponderat, in eis omnia quae ei necessaria sunt, omnia quae desiderare potest inveniens. Cum hanc admirabilem orationem recitamus, primum omnium cor Dei captamus eum dulci nomine Patris invocando. Pater noster, tenerrimus omnium patrum, omnipotens in creatione, omniadmirabilis in eius conservatione, omniamans in Providentia sua, omnibonus et infinite bonus in Redemptione. Deus est Pater noster, omnes fratres et sorores sumus, caelum est patria nostra et hereditas nostra. Nonne in hoc satis est ut in nobis et amorem Dei, et amorem proximi, et separationem ab omnibus rebus terrestribus inspiret? Amemus igitur talem Patrem et dicamus ei millies: Pater noster qui es in caelis. Tu qui caelum et terram immensitate essentiae tuae imples, qui ubique praesens es, tu qui in sanctis gloria tua, in damnatis iustitia tua, in iustis gratia tua, in peccatoribus patientia tua passio es, concede ut semper originem nostram caelestem meminerimus, ut ut veri filii tui vivamus, ut semper ad te solum cum omni fervore desideriorum nostrorum contendamus. Sanctificetur nomen tuum. Nomen Domini sanctum et terribile est, ait rex propheta, et caelum, secundum Esaiam, laudibus resonat quas seraphim sine intermissione sanctitati Domini, Dei exercituum, offerunt. Hic rogamus ut omnis terra huius Dei tam magni et tam sancti attributa cognoscat et adoret, ut a paganis, Turcis, Iudaeis, barbaris et omnibus infidelibus cognoscatur, ametur et adoretur; ut omnes populi ei serviant et glorificent fide viva, spe firma, ardenti caritate et abdicatione omnium errorum: denique, ut omnes populi sancti sint quia ipse sanctus est. Adveniat regnum tuum. Hoc est dicere, ut in animis nostris gratia tua in hac vita regnes, ut post mortem nostram mereamur tecum regnare in regno tuo, quod est summa et aeterna beatitudo quam credimus, speramus et exspectamus – haec beatitudo nobis promissa bonitate Patris, acquisita meritis Filii, et revelata lumine Spiritus Sancti. Fiat voluntas tua sicut in caelo et in terra. Sine dubio, nihil provisiones divinae Providentiae effugere potest, quae omnia ante eventum praevidit et disposuit; nullum impedimentum eam a fine quem sibi praeposuit deterrere potest. Et cum Deum rogamus ut fiat voluntas eius, non est quod timemus, ait Tertullianus, ne quis efficaciter executioni consiliorum eius obstet, sed quia humiliter acquiescimus omnibus quae nobis ordinare dignatus est, ut semper et in omnibus sanctissimam voluntatem eius, quae nobis per mandata eius nota est, tanta promptitudine, amore et constantia impleamus quanta angeli et beati ei in caelo oboediunt.