Monte Forti'li Aziz Louis Mary - Tespihin Hayranlık Uyandıran Sırrı - 42

Bu ilahi duayı dikkatle okuduğumuzda, kelimeleri telaffuz ettiğimiz kadar en yüce Hristiyan erdemlerinden de eylem gerçekleştiririz. Göklerdeki Babamız derken, iman, ibadet ve alçakgönüllülük eylemleri gerçekleştiririz. Adının kutsanmasını ve yüceltilmesini dileyerek, O'nun şanına duyduğumuz coşkulu bağlılığı gösteririz. O'ndan krallığının mülkiyetini isteyerek, umut eylemi gerçekleştiririz. O'nun iradesinin gökte ve yeryüzünde olduğu gibi yerine getirilmesini dileyerek, kusursuz bir itaat ruhu sergileriz. O'ndan günlük ekmeğimizi isteyerek, ruh yoksulluğunu ve dünyevi mallardan ayrılığı uygularız. Günahlarımızı bağışlaması için dua ederek, tövbe eylemi gerçekleştiririz. Ve bize karşı suç işleyenleri bağışlayarak, en yüksek mükemmellikte merhamet gösteririz. Günahlardan korunmak için O'ndan yardım isteyerek, alçakgönüllülük, ihtiyat ve metanet eylemleri gerçekleştiririz. O'nun kötülükten kurtuluşunu beklerken, sabır gösteririz. Son olarak, tüm bunları sadece kendimiz için değil, komşumuz ve Kilisenin tüm üyeleri için de isteyerek, Tanrı'nın gerçek çocukları olarak görevimizi yerine getirir, tüm insanları kucaklayan sevgisinde O'nu taklit eder ve komşumuzu sevme emrini yerine getiririz. Bu duayı okuduktan sonra kalbimiz dilimizle uyumlu olduğunda ve bu ilahi sözlerin anlamına aykırı hiçbir niyetimiz olmadığında, tüm günahlardan nefret eder ve Tanrı'nın tüm emirlerine uyarız. Çünkü Tanrı'nın gökte, yani yüceliğinin büyüklüğünde bizden sonsuz derecede yüce olduğunu düşündüğümüzde, O'nun huzurunda en derin saygı duygusuna kapılırız ve saygıyla dolu olarak gururdan kaçar ve kendimizi hiçliğe indirgeriz. Baba'nın adını telaffuz ederken, varlığımızı Tanrı'dan, anne babalarımız aracılığıyla aldığımızı ve eğitimimizi de Tanrı için burada olan, O'nun yaşayan suretleri olan öğretmenlerimiz aracılığıyla aldığımızı hatırladığımızda, onları onurlandırmak, daha doğrusu onların şahsında Tanrı'yı onurlandırmak zorunda hissederiz ve onları hor görmemeye veya üzmemeye büyük özen gösteririz. Tanrı'nın kutsal adının yüceltilmesini istediğimizde, onu kirletmekten çok uzağız. Tanrı'nın krallığını mirasımız olarak aldığımızda, bu dünyanın mallarına olan tüm sevgimizi reddederiz; kendimiz için istediğimiz aynı malları komşumuz için de içtenlikle istediğimizde, onları nefret, ayrılık ve kıskançlıkla reddederiz. Tanrı'dan günlük ekmeğimizi istediğimizde, bolluktan beslenen oburluk ve şehvetten nefret ederiz. Bizi affetmesi için Tanrı'ya gerçekten dua ettiğimizde, bize karşı suç işleyenleri affettiğimiz gibi, öfkemizi ve intikam arzularımızı dizginleriz, kötülüğe iyilikle karşılık veririz ve düşmanlarımızı severiz. Günaha düşme anında Tanrı'dan bizi günaha sürüklememesini dilediğimizde, tembellikten kaçtığımızı, kötülüklerle mücadele etmenin ve kurtuluşumuzu elde etmenin yollarını aradığımızı gösteririz. Tanrı'dan bizi kötülükten kurtarmasını dilediğimizde, O'nun adaletinden korkarız ve kutsanmış oluruz, çünkü Tanrı korkusu bilgeliğin başlangıcıdır; Tanrı korkusu sayesinde her insan günahtan kaçınır. 15 Rose